نفوذ نرم و استراتژی لابی گری - اندیشکده روابط بین الملل

نفوذ نرم و استراتژی لابی گری

احسان جعفری فر

اندیشکده روابط بین الملل: لابی به معنای سرسرا یا راهرو است و لابی کاران درگذشته به افرادی گفته می‌شدند که درراه روها می‌ایستادند و تلاش می‌کردند تا با سیاستمداران ملاقات و دیدار غیررسمی داشته باشند. به‌واسطه محل انتظار به این افراد لابی گفته شد. این افراد معمولاً کسانی بودند که با تصویب یک قانون متضرر می‌شدند و سعی می‌کردند تا به طریق‌هایی مسائل شخصی خود را با یاری سیاستمداران حل کنند. به‌عنوان ‌مثال با اجرای برنامه جامعه بزرگ (program society great) که موجب افزایش مالیات عده‌ای می‌شد، آن‌ها به دیدار سیاستمداران می‌رفتند و با آنان به گفت‌وگو می‌ پرداختند. در هدفی دیگر و بعد از پا گرفتن شرکت‌های بزرگ لابی‌گری برای کوتاه کردن دست دولت از کسب‌وکار خود بود. درحالی‌که آن‌ها درگذشته جلسات غیررسمی برگزار می‌کردند اکنون لابی کاران حتی با برقراری جلسات رسمی با سیاستمداران و کارمندان دسـتگاه دولتـی، قانون گزاری، حقـوقی و قضـایی و یـا بـا بسـیج و سازمان‌دهی افکار عمومی بر تصمیمات سیاسی، حقوقی و اقتصادی تأثیر می‌گذارند.

دسترسی به متن کامل

درباره سیدعبد المجید زواری

مدیر اندیشکده روابط بین الملل، مدیر موسسه مطالعاتی احیا صنایع نرم ، مدرس دانشگاه آزاد ، دانشجوی دکتری روابط بین الملل، روزنامه نگار و تحلیل گر مسایل بین الملل https://goo.gl/UMAk79 اینستاگرام: https://www.instagram.com/majidzavari/ توییتر: @MajidZavari تلگرام: Majid. Zavari

دیدگاهتان را ثبت کنید

bigtheme